Sekali lagi penulisan seperti biasa. Hanya ingin untuk berkongsi pendapat bukan hal peribadi semata-mata. Baiklah, tajuk hari ini adalah KUSUT. Mengapa kita kusut? Bagi aku, kusut terjadi bila kita mempunyai macam2 masalah. Lepas satu..satu. Apa yang paling penting, cara kita menyelesaikan masalah kita. Kenapa? Bagaimana? Okay, aku ada sedikir cerita dan pengalaman la mengenai kusut.
Aku baru saja pulang dari kampung halaman bersempena dengan hari raya korban kan. Apa yang perlu aku katakan aku tersangat emosi sepanjang berada di kampung. Apahal? Dah nak mampos ker? Mungkin aku patut meminta maaf kepada rakan-rakan yang nak kontek aku tak dapat, sms aku tak balas, call aku tak jawab, apa jua segala lah. Aku dapat rasa yang mungkin aku di dlm keadaan yang tidak stabil. Al-maklumlah, along aku ajak pergi PD, tapi mak bapak duk ajak balik kampung. Sbb? Opah tok yang nak jumpa aku. Eceh!! ( Dapat angpau takpe gak). Haha. So, aku balik nasib lah ditemani adik adik sedara yang memang jumpa aku jer suh aku jadik mak andam dorang. Haha. Best jugak. Patut aku ni ada bakat bukak tadika kot. :) Well, nak cite pasal KUSUT nie, itulah kita sepatutnya kawal la kekukusutan kita. Jangan lah kerana emosi kita, orang lain menjadi mangsa.
Learn! Learn! Lagi2 aku tak suka bila INSTINCT aku sejak cuti raya nie DAH MULA balik. Owhh! Hate that! Giler lagi kah? Nak mampos? Bila firasat buruk datang, kajian akan lebih mendalam. Aku taknak! Aku taknak! Pls lah! Itu je menyebabkan kekukusutan aku melanda. Akhirnya, akau dapat menenangkan diri aku. Alhamdullillah. Cuma aku jadik tak suka bila ada seseorang yang selama nie aku memang lost kontek, dtg carik aku balik. Dia ingt bagus ker duk komen2 kat page org pasal komen aku? Nak perli2 semua? Nasiblah die takde salam list aku dah :) tension lah. Ko nak aku, tapi ko biar aku. Kang ko jadik bofren aku kang, aku duk demand2 kang tak terlayan kang ko ngamuk. Lu blah lah dey. Nak paksa paksa plak!!!!!!!!!! Sakit jiwa ko tau!!!!!! Aku macam rasa nak baling je hp tuh. Orang yg aku tunggu tak dtg, org yg tak diundang plak duk hari2 talipooooonnn! Aku bunuh kang. ( Alamak, since when blog aku mejadi blog EMOSI. Haha. Skali skala)
So, apa apa pun. Aku taknak pikir ngetive lah. Even aku slalu percaya FIRASAT aku mmg selalu memberi KEBENARAN, tapi kalini aku cuba divert kannya. Aku malas. Kenapa aku nak busy body hal org? Hidup orang? Jaga apa org buat? Kenapa kita perlu nak paksa orang bebuat apa-apa demi kepuasan kita? Mungkin aku silap. Maafkan aku. Aku tak patut kot. Setiap org ada lah hal masing2. Bg aku, aku taknak tau. Cuma keadaan okay atau tidak pun sudah cukup.
Balik kampung banyak kucing. AKU MEMANG TAK SUKA KUCING. (Maaf kepada pencinta2 kucing). Japgi ngah tidur kat bilik, kucing tuh naik atas katil. Aku mana sedar. Aku pun lari turun bawah sambil jerit.."Kucing..kucing" Semua gelak kan aku. Haha. Paling best bila jumpa je sdara mara smua cakap " eh...DAH KURUS lah skang" Haha. Bangga gile. Knon! Tah. Nak cakap diet manada. Tapi memang kurangkan makan jugak lagi2 time raya nie. Yes! Berjaya tak makan macam2.
Opah : Dah anggun dah anak dara sorang nie. Udah ada kawan nye ke belum.
Aku : Opah, takde org nak..nak ada kawan cemana?
Opah : Badan kamu dah elok lah nie. Jaga elok2.Bagus nie. Takpe keghojer dulu..nanti aderr ler jantan nak. Usoh kamu ghiso!
Aku : Haha!! Ape kene mengena badan opah!!! Lawak la opah nie! Ala takpe saya tak kesah.
Opah : Mana boleh tak kesah. Kamu banyak bopren ke? Muka manih2 nie aku tau benor nie. Itu yang takde kawan tuh.
(kawan tuh maksud die kekasih la)
Aku : Hahah! Opah nie. Nanti2 lah. Saya nak carik duit saya sendiri dulu. Lagi pun saya tak gatal. Ni adik saya ni baru form 4 lagi miang dari saya. Biar die kawin dulu. Haha.
Dialog kelakar weh ngan opah! Opah rugged!
Dahla, apehal aku tetibe nak tulis semua ni kat blog? Target audience adalah sahabat aku. So, faham faham la kayh? Saje nak create story sket. :)
Aku baru saja pulang dari kampung halaman bersempena dengan hari raya korban kan. Apa yang perlu aku katakan aku tersangat emosi sepanjang berada di kampung. Apahal? Dah nak mampos ker? Mungkin aku patut meminta maaf kepada rakan-rakan yang nak kontek aku tak dapat, sms aku tak balas, call aku tak jawab, apa jua segala lah. Aku dapat rasa yang mungkin aku di dlm keadaan yang tidak stabil. Al-maklumlah, along aku ajak pergi PD, tapi mak bapak duk ajak balik kampung. Sbb? Opah tok yang nak jumpa aku. Eceh!! ( Dapat angpau takpe gak). Haha. So, aku balik nasib lah ditemani adik adik sedara yang memang jumpa aku jer suh aku jadik mak andam dorang. Haha. Best jugak. Patut aku ni ada bakat bukak tadika kot. :) Well, nak cite pasal KUSUT nie, itulah kita sepatutnya kawal la kekukusutan kita. Jangan lah kerana emosi kita, orang lain menjadi mangsa.
Learn! Learn! Lagi2 aku tak suka bila INSTINCT aku sejak cuti raya nie DAH MULA balik. Owhh! Hate that! Giler lagi kah? Nak mampos? Bila firasat buruk datang, kajian akan lebih mendalam. Aku taknak! Aku taknak! Pls lah! Itu je menyebabkan kekukusutan aku melanda. Akhirnya, akau dapat menenangkan diri aku. Alhamdullillah. Cuma aku jadik tak suka bila ada seseorang yang selama nie aku memang lost kontek, dtg carik aku balik. Dia ingt bagus ker duk komen2 kat page org pasal komen aku? Nak perli2 semua? Nasiblah die takde salam list aku dah :) tension lah. Ko nak aku, tapi ko biar aku. Kang ko jadik bofren aku kang, aku duk demand2 kang tak terlayan kang ko ngamuk. Lu blah lah dey. Nak paksa paksa plak!!!!!!!!!! Sakit jiwa ko tau!!!!!! Aku macam rasa nak baling je hp tuh. Orang yg aku tunggu tak dtg, org yg tak diundang plak duk hari2 talipooooonnn! Aku bunuh kang. ( Alamak, since when blog aku mejadi blog EMOSI. Haha. Skali skala)
So, apa apa pun. Aku taknak pikir ngetive lah. Even aku slalu percaya FIRASAT aku mmg selalu memberi KEBENARAN, tapi kalini aku cuba divert kannya. Aku malas. Kenapa aku nak busy body hal org? Hidup orang? Jaga apa org buat? Kenapa kita perlu nak paksa orang bebuat apa-apa demi kepuasan kita? Mungkin aku silap. Maafkan aku. Aku tak patut kot. Setiap org ada lah hal masing2. Bg aku, aku taknak tau. Cuma keadaan okay atau tidak pun sudah cukup.
Balik kampung banyak kucing. AKU MEMANG TAK SUKA KUCING. (Maaf kepada pencinta2 kucing). Japgi ngah tidur kat bilik, kucing tuh naik atas katil. Aku mana sedar. Aku pun lari turun bawah sambil jerit.."Kucing..kucing" Semua gelak kan aku. Haha. Paling best bila jumpa je sdara mara smua cakap " eh...DAH KURUS lah skang" Haha. Bangga gile. Knon! Tah. Nak cakap diet manada. Tapi memang kurangkan makan jugak lagi2 time raya nie. Yes! Berjaya tak makan macam2.
Opah : Dah anggun dah anak dara sorang nie. Udah ada kawan nye ke belum.
Aku : Opah, takde org nak..nak ada kawan cemana?
Opah : Badan kamu dah elok lah nie. Jaga elok2.Bagus nie. Takpe keghojer dulu..nanti aderr ler jantan nak. Usoh kamu ghiso!
Aku : Haha!! Ape kene mengena badan opah!!! Lawak la opah nie! Ala takpe saya tak kesah.
Opah : Mana boleh tak kesah. Kamu banyak bopren ke? Muka manih2 nie aku tau benor nie. Itu yang takde kawan tuh.
(kawan tuh maksud die kekasih la)
Aku : Hahah! Opah nie. Nanti2 lah. Saya nak carik duit saya sendiri dulu. Lagi pun saya tak gatal. Ni adik saya ni baru form 4 lagi miang dari saya. Biar die kawin dulu. Haha.
Dialog kelakar weh ngan opah! Opah rugged!
Dahla, apehal aku tetibe nak tulis semua ni kat blog? Target audience adalah sahabat aku. So, faham faham la kayh? Saje nak create story sket. :)
No comments:
Post a Comment